Selecteer een pagina

15 september is het 9 jaar geleden dat wij een relatie kregen. Bram is meerdere keren lang weg geweest voor zijn werk. Makkelijk was dit niet altijd. Vier maanden in Curacao, 2x twee maanden in Turkije. Wat heeft ons er doorheen getrokken? Want op een verre afstand van elkaar leven is echt niet zo makkelijk als je denkt. Maar ook als je juist op een kleine afstand zoals in ons Tiny House leeft is 1 ding echt mega belangrijk: Communicatie! Daarom wilde we in deze blog eens vertellen hoe wij dat doen.

Vanaf het begin van onze relatie was onze communicatie altijd het belangrijkste. Zelfs als Bram op oefening, uitzending of we gewoon niet samen waren konden we uren praten. Nu 9 jaar later kijken we terug hoe dat we die tijden nu door zijn gekomen. Hoe komt het nou dat onze relatie daarin totaal niet veranderd is?

Meestal zou je denken dat je dan heel erg hetzelfde bent en daarom gewoon hetzelfde leven leidt. Maar niks is minder waar, want hoewel we wel inmiddels dezelfde soort humor delen was dat in het begin zeker niet zo en zijn we ook zeker niet dezelfde personen. We vullen elkaar juist aan. De ene keer is Bram juist drukker de andere keer Melanie. Maar het aller belangrijkste is wel dat wij alles bespreekbaar kunnen maken. Het eerste voorbeeld is wel dat Bram naar Curacao ging voor vier maanden. Met slechte WIFI en een tijdelijke tewerkstelling wat betekend dat je geen telefoon van de baas krijgt was de communicatie niet altijd even best. Maar we bespraken dit ook. Bram stond daardoor regelmatig vroeg op (lees 5u ’s morgens voordat iedereen wakker was) zodat hij Melanie in haar pauze kon bellen (6 uur tijdsverschil). Zo konden we bijpraten wat we hadden mee gemaakt en hielden we “feeling” met elkaars leven. Daarnaast konden we vanaf het begin af aan altijd overal over praten, vroeger hadden we het vaak over tripjes waar we met de motor naar toe wilden, maar ook over een crematie. Toen Bram wegging met Defensie hebben we beide veel gesproken over wensen die we zouden willen. Door naar elkaars wensen te luisteren en echt oprecht te luisteren, met aandacht. Leerden wij elkaar beter kennen. We vroegen door en daarom duurde onze gesprekken altijd zo lang.

Nu delen we vooral de mindset over minimalisme en hebben we het over dingen die we zien in de maatschappij. Juist door zo goed naar elkaar te luisteren en door te vragen leren we van elkaar. Niet alleen voor onze eigen mindset, maar ook over elkaar. Zo bespreken wij ook onze irritaties altijd meteen als we die hebben aan elkaar. Soms vraagt een van de twee ineens irriteer jij je wel eens aan mij en zo ja waaraan irriteer je je dan? Dit vraagt aan de ene kant moed om het te vragen maar ook incasseringsvermogen omdat je vraagt naar iets wat je misschien niet goed doet. Maar zo hadden we het laatst bijvoorbeeld over stel dat een van de twee weg zou vallen. Hoe zou je je leven dan inrichten? Zou offroaddog blijven bestaan? Zou het dan hetzelfde zijn? En als je iets anders zou doen, waarom zou je dat nu dan niet doen? Zo kunnen wij hele avonden praten. Omdat we oprecht geïnteresseerd zijn in elkaar. Velen dingen zijn veranderd in de 9 jaar dat wij elkaar kennen, onze omgeving, ons werk, ons hele leven. Maar 1 ding is altijd gebleven, de oprechte interesse in elkaar. Het vragen stellen en niet denken wat een gekke vraag. Nee die vraag gewoon stellen. Stel iemand in je omgeving wordt ineens heel ziek, wat zou je dan nog willen doen met diegene? Wat zou je dan nog willen weten van diegene? Denk eens met die gedachte aan de mensen om je heen en bedenk dat die toekomst iedere dag korter wordt. Stel die vragen nu of vertel de dingen die je iemand wil vertellen. Want voordat je het weet is het te laat. En als je dus bedenkt, er moet iets veranderen. Doe dat dan ook, daarom deden wij ons huis weg. Omdat wij graag meer willen reizen. Niet met pensioenleeftijd, NU! Want wie weet wat de dag van morgen brengt.

High on life till we die!

 

Wil je op de hoogte Blijven via mail? Schrijf je dan hieronder in!

 

of Volg onze offroad route op social media

High on life till we die !